Վազգեն Սարգսյան

Նա գրող էր,տաղանդավոր գրող՝ ում արցունքը ներս էր հոսում դրսիի համար պահելով իր անսպառ սերը,զայրույթը,հպարտությունը և մանկական հրճվանքը,խստապահանջությունը և անմնացորդ նվիրումը մարդկանց ու հայրենիքին: Երբ ասում էր,որ ամեն ժողովուրդ պատմության ընթացքում իր կռիվը գոնե մեկ անգամ մինչև վերջ պիտի տա,չէր հավատում,որ իրեն կհասկանան,բայց գնում էր աննահանջ իր մեջ կերտելով իր մեծ պատմությունը՝ այդպես էլ չհասցնելով գրիչը նորից ձեռքը վերցնել և այդ մեծ պատմությունը դարձնել գրականություն:

Կարծիք չկա