Բաժին Ամառ 2017

«Ապագայի ճամբար» Անակլիայում. հաշվետվություն

Ճամբարի նախապատրաստական փուլ.

  • 25 հոգիանոց խմբի ձևավորում
  • անհրաժեշտ փաստաթղթերի(անձնագրի պատճե, ծնողի երաշխավորագիր, բժշկական թղթի քաղվածք թարգմանած,  առ...
Ավելին...Կարծիք չկա

Անակլիան

          Դեռ մեկ ամիս առաջ էր, որ ետ էի վերադարձել Զուգդիդի շրջանից,անցած անգամ այցելել էի Սվանեթի, Ուշգու...

Ավելին...Կարծիք չկա

«Ապագայի ճամբար»

«Ապագայի ճամբար» Անակլիայում: Կասեք մի քանով բնութագրի: Գլխումս այնքան բառեր են պտտվում, մտքեր, որ չեմ ուզում որևէ մեկը բաց թողնել: Սև ծով, նոր ընկերներ տարբեր երկրներից, լիդերներ, պարեր, խաղեր, երգեր...

Ավելին...Կարծիք չկա

«Ապագայի ճամբար» Անակլիայում. կլոր սեղան Հայաստանում Վրաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի հետ

23.08, ժամը 12.00 

Մայր դպրոցի «Սեբաստիա» համերգասրահ

Կլոր սեղան հանդիպում Հայաստանում Վրաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի հետ...

Ավելին...4 կարծիքներ

Մեորե գունդի կամ երկրորդ ջոկատը

Օգոստոսի 8-ին՝ գիշերը, կրթահամալիրի մի խումբ սովորողներով շարժվեցինք դեպի Անակլիա՝ մասնակցելու միջազգային ճամբարին։...

Ավելին...Կարծիք չկա

Տեղեկություններ «Ապագայի ճամբարի» մասին

Ճամբարն առաջին անգամ կառուցվել է 2005 թվականին՝ Վրաստանում՝ Սև ծովի ափին գտնվող Անակլիա ավանում նախագահ Միխայիլ Սահակաշվիլու կողմից, որը սկզբնական շրջանում կոչվում էր «Հայրենասերի ճամբար»: Սակայն 2008...

Ավելին...Կարծիք չկա

Սև ծովն ու կապույտ ալիքները կամ դեպի Անակլիա

Թբիլիսից դեպի Անակլիա ճանապարհը տևում է շուրջ 7 ժամ՝ 342 կմ։Երթուղին անցավ Գորի, Խաշուրի, Քութաիսի, Սամտրեդիա քաղաքներով։ Անակլիան մտնում է Զուգդիդի շրջանի մեջ և սահմանակից է Աբխազիային։ Սև ծովի ափին ...

Ավելին...Կարծիք չկա

Բարեմաղթանքներով հրաժեշտ

Անակլիայի ճամբարականներն իրարից բաժանվեցին շապիկների վրա բարեմաղթանքներ գրելով։ Կրթահամալիրյան խումբը բացի մաղթանքներից նաև ուներ փոքրիկ նվերներ՝ բրուտանոցում պատրաստած կավից դրոշներ։ Հայաստանի դրոշով...

Ավելին...Կարծիք չկա

Մի անգամ Անակլիայում

Վերջին օրը առավոտյան արթնացանք, ժամը իննին նախաճաշեցինք, իրերը հավաքեցինք և իջանք ներքև: Սկսվեց ամենահուզիչ ու հետաքրքիր պահը․․․Ճամբարից հուշեր ունենալու համար շապիկների վրա գրեցինք տարբեր բարեմաղթանք...

Ավելին...Կարծիք չկա

Կեսգիշեր Երևանում ու լուսաբաց Թիֆլիսում

Առաջին օրն էր, պիտի շարժվեինք։ Գիշեր, մու՜թ։ Տանից դուրս եմ գալիս. դեռ լույսերը վառվում են։ Կամ գիշերային լույսերն էին կամ լուսինը՝ չեմ հիշում։ Հասանք Սբ․ երրորդության եկեղեցու մոտ։ Դեռ մարդ չկար։ Սպասեցինք, մինչև հավաքվեն։ Ոչ մի արտասովոր բան, միայն թե շատ էր շոգ։ Շատ էի ոգևորվել, որ հենց գիշերով էի ճամփա ընկնելու։ Առաջին անգամ էր, ու ինձ համար շատ հավես ու հաճելի էր դիմավորել կեսգիշերը Երևանում ու ճանապարհել նրան արդեն Թիֆլիսում։
Նստեցինք մեքենաներն ու առաջ շարժվեցինք։ Վերցրի ականջակալներս, միացրի հեռախոսին.. միացրի սիրելի երգս ու սկսեցի նայել լուսնին։ Հա՛, ես էդպես էլ չքնեցի։ Մտքերով էի, իմ մեջ․․․ Սև կետերն էի աշխատում հանել միջիցս լուսնի միջոցով։ Ամբողջ ընթացքում նայում էի ճանապարհին, նկարներ անում ու նայում էդ սև ու անհետաքրքիր պատկերին։ Բայց էդ անհետաքրքիր պատկերները իմ զբաղվելիքն էին։ Դրանց մասին գրում էի, երևի էդպես էլ չհրապարկեմ․․․բայց իմացեք, որ ճանապարհը ամենագունեղն էր, որ ես տեսել եմ երբևէ։

Ավելին...Կարծիք չկա